Klub Radnych "Wspólnoty Samorządowej" Rady Miasta Częstochowy
1) Konrad Głębocki - Przewodniczący Klubu
2) Marcin Maranda - Wiceprzewodniczący Klubu
3) Adam Banaszkiewicz
4) Stanisław Gmitruk
5) Elżbieta Janczarek
6) Lech Małagowski
7) Kazimierz Świtalski
Stanowisko oraz symboliczne przypinki przygotowane przez radnego Wspólnoty Samorządowej Marcina Marandę upamiętniające 70. rocznicę zbrodni katyńskiej przyjęte przez Radę Miasta Częstochowy.
Stanowisko
Rady Miasta Częstochowy
z dnia 26 kwietnia 2010 r.
upamiętniające 70. rocznicę zbrodni katyńskiej
Rada Miasta Częstochowy oddaje hołd i cześć oficerom Wojska Polskiego, polskiej straży granicznej i policji, przedstawicielom inteligencji, administracji, elit życia kulturalnego i duchowieństwa bestialsko pomordowanym przez NKWD w Katyniu, Miednoje, Piatichatkach, Bykowni, Kuropatach i innych miejscach kaźni.
Czcimy pamięć częstochowian - oficerów Wojska Polskiego, policjantów i innych funkcjonariuszy służb państwowych: jeńców obozu w Kozielsku zamordowanych w Katyniu, jeńców obozu w Ostaszkowie zamordowanych Twerze, pochowanych w Miednoje, jeńców obozu w Starobielsku zamordowanych w Charkowie, jeńców zamordowanych na Ukrainie i Białorusi o nieznanym miejscu mordu i ukrycia zwłok, zaginionych.
Oddajemy hołd oficerom, policjantom i innym funkcjonariuszom służb państwowych zamordowanym i zaginionym na terenie byłego Związku Radzieckiego, związanych z regionem częstochowskim, 7 Dywizją Piechoty Wojska Polskiego oraz z częstochowską Rodziną Katyńską i Rodziną Policyjną.
Traktujemy Ich męczeńską śmierć jako symbol męstwa i ofiarności, który zasługuje na szacunek i pamięć następnych pokoleń.
UZASADNIENIE
Po napaści Związku Radzieckiego na Polskę 17 września 1939 roku, do niewoli sowieckiej trafiło około 230 tysięcy żołnierzy, funkcjonariuszy straży granicznej i policjantów.
Po listopadzie 1939 roku w obozach i więzieniach rosyjskich pozostało około 130 tysięcy polskich jeńców. Część z nich przewieziono do łagrów i do odległych północno-wschodnich rejonów ZSRR. Spośród jeńców wyższych rang NKWD wyselekcjonowało ponad 21 tysięcy osób. Większość z nich (prawie 15 tysięcy więźniów) została osadzona w trzech obozach: w Kozielsku, w Starobielsku i w Ostaszkowie. 5 marca 1940 roku zapadła decyzja o rozstrzelaniu więźniów trzech głównych obozów oraz prawie 11 tysięcy jeńców polskich z mniejszych obozów więzień tzw. Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi. Ostatecznie, z prawie 26 tysięcy więźniów i jeńców, których kazano rozstrzelać, zabito dokładnie 21 857 osób: 4 421 w lesie katyńskim, 3 820 z obozu starobielskiego w Charkowie oraz 6 311 z obozu koło Ostaszkowa w Twerze oraz 7 305 jeńców w innych obozach i więzieniach.
Zamordowani w siedzibie NKWD w Charkowie spoczywają w zbiorowych dołach w lesie koło Piatichatki pod Charkowem. Jeńcy z obozu koło Ostaszkowa zostali zamordowani strzałami w tył głowy w piwnicach NKWD w Twerze,
a spoczywają w lesie koło Miednoje. Oficerowie z obozu kozielskiego spoczywają w lesie katyńskim. Miejsca pochówku jeńców z innych więzień sowieckich nie są znane, za wyjątkiem listy ofiar z terenów ukraińskich. Jeńcy z trzech głównych obozów mordowani byli partiami od kilkudziesięciu do trzystu osób w okresie od 4 kwietnia do 15 maja 1940 roku.
Podjęcie przez Radę Miasta Częstochowy stanowiska upamiętniającego 70. rocznicę zbrodni katyńskiej, będzie wyrazem szacunku dla ofiar stalinowskiego terroru oraz przejawem wdzięczności za odwagę i determinację wielu osób, rodzin i środowisk, dzięki którym prawda o Katyniu została ocalona – także mieszkańców Częstochowy.
Na wniosek Klubu Radnych "Wspólnoty Samorządowej", Rada Miasta w dniu 15 marca 2010 r. podjęła uchwałę w sprawie nadania nazwy ulicy – im. gen. Gustawa Orlicz-Dreszera w Częstochowie
Nadanie imienia ulicy służyć powinno trwałemu upamiętnieniu w krajobrazie Częstochowy postaci godnych naśladowania, postaci będących wzorem osobowym dla kolejnych pokoleń mieszkańców.
Odnosząc się do tej delikatnej sfery, sfery pamięci zbiorowej kształtującej lokalną tożsamość, nie można uniknąć subiektywizmu. To radni, w swoich sercach i sumieniach, podejmują decyzje, które wartości służą naszej społeczności, na jakich wzorach osobowych owe wartości będziemy ukazywać.
Była rodzina częstochowska, która wzorem powinna być dla nas wszystkich. Rodzina Dreszerów. Jan Dreszer, adwokat angażujący się wszelkie inicjatywy społeczne, odbudowujące polską świadomość w czasach zaboru rosyjskiego. Inicjatywy legalne – takie jak tworzenie towarzystwa krajoznawczego, takie jak tworzenie polskiej oświaty, jak tworzenie niezależnych instytucji kultury. I inicjatywy nielegalne, związane z przygotowaniem młodzieży do przyszłej walki o wolną Ojczyznę. Żona adwokata - Emilia Dreszer, w czasie I wojny światowej matkowała polskim legionistom, organizująca dla nich pomoc, żywność, ubranie, lekarstwa. Później z tym samym zapałem opiekowała się powstańcami śląskimi.
W tej rodzinie, dodajmy tu rodzinie ewangelickiej, wychowano czterech synów. Każdy z nich walczył o wolną i suwerenną Polskę, każdy z nich ryzykował swoje życie i wolność w imię dobra wspólnoty narodowej. Dwóch z nich – Gustaw i Rudolf w II Rzeczpospolitej otrzymało stopień generalski, trzeci – Juliusz stał się pułkownikiem; czwarty Zygmunt – poświęcił się cywilnej polityce, działając w piłsudczykowskim PPS, wybrany został przez tę partię posłem do Sejmu Ustawodawczego w 1919 r. Trudno o lepszy wzór polskiej rodziny.
Niewątpliwie największą sławą z tej częstochowskiej rodziny okrył się generał Gustaw Orlicz-Dreszer. Rycerz niezłomny, ułan na służbie Rzeczypospolitej. Już jako uczeń gimnazjum rządowego, mieszczącego się w gmachu obecnego liceum Sienkiewicza, stał się organizatorem niezależnego ruchu niepodległościowego „Zet”, inicjował i kierował strajkiem uczniowskim walcząc o prawo do polskiej szkoły. Gdy wybuchła I wojna światowa, rzucił swój los na stos – zdezerterował z armii rosyjskiej by wstąpić do Legionów Piłsudskiego. Od sierpnia 1914 roku, po rozwiązanie legionów w 1917 był zastępca legendarnego Beliny – Prażmowskiego; ulubionym przez żołnierzy dowódcą ułanów.
Wielką była chwila dla Częstochowy, gdy tworząc armię Niepodległej Rzeczpospolitej, Naczelnik Józef Piłsudski Orliczowi – Dreszerowi powierzył tworzenie I Pułku Szwoleżerów, formacji kontynuującej tradycje heroizmu Kozietulskiego. Uczestnikami tej zaszczytnej ceremonii byli oficjalni delegaci częstochowskiej Rady Miasta – przewodniczący Stanisław Nowak i radny Jan Dreszer – ojciec bohaterów. Miasto nasze przekazało dar pieniężny na wyposażenie słynnej jednostki szwoleżerów.
Krwią wylaną w wojnach o polskie granice i niepodległość płacili ułani za ten honor. Generał Orlicz-Dreszer dowodząc dywizjami kawalerii podczas wojny z bolszewikami sprawdził się jako rycerz, żołnierz i wódz.
Także jego dalsze życie było przykładem służby dla Ojczyzny. Pamiętano Mu, że stał u boku Marszałka, będąc Jego prawą ręką podczas przewrotu majowego. Ale też w tej, nieszczęsnej bratobójczej walce zrobił wszystko by nie powiększać rozlewu krwi, by oszczędzić ofiar. W latach 30-tych nasz bohater z ułańska fantazją podjął trud umocnienia Polski nad Bałtykiem. Wspaniała wizja rozwoju polskiej marynarki i polskiego lotnictwa, nowoczesnych formacji broniących dostępu Rzeczypospolitej do Bałtyku, wizja realizowana z uporem, upowszechniana w każdym mieście, w każdej gminie; to było Jego dzieło życia. To do dziś wspominane jest na Pomorzu z wdzięcznością.
Żył jak orzeł i zginął jak orzeł – w tragicznej katastrofie samolotowej w 1936 roku. Gdynia upamiętniła Go budując nad brzegiem Bałtyku, na Oksywiu, mauzoleum. Żałobę po Nim ogłoszono w każdym polskim mieście. Pamiętała o swoim bohaterze Częstochowa, nadając Jego imię jednej z głównych ulic – dziś ulicy Ogrodowej.
Dziś pamięć o generale Orliczu Dreszerze widoczna jest na Pomorzu, w Gdyni odbudowywane jest Jego mauzoleum. Widoczna jest w Warszawie – gdzie Jego imieniem nazwano Park, widoczna jest w Siedlcach, Chełmie, Giżycku, Łodzi, Zamościu, gdzie spotkamy ulice noszące Jego imię.
Nie ma jednak, niestety, miejsca dla naszego bohatera w Jego mieście, w Częstochowie. Nie ma szkoły, ulicy, skweru nazwanego Jego imieniem.
Nie ma w Częstochowie miejsca upamiętniającego tę wspaniała rodzinę – Dreszerów. Czy wartości uosabiane przez nich są nam dziś obce?
Wzywam by Rada naprawiła ten błąd. Wnoszę by imię Ułana Rzeczypospolitej uszlachetniało krajobraz Parkitki, By tam widniało jako znak kształtujący częstochowian, obok imion innych bohaterów – generała Władysława Sikorskiego i generała Leopolda Okulickiego „Niedźwiadka”.
Z obrad LVI sesji Rady Miasta
Na sesji Rady Miasta Częstochowy, która odbyła się 11 lutego br. Klub Radnych Wspólnoty Samorządowej przedstawił projekt stanowiska w sprawie budowy autostrady A1 na odcinku Stryków – Pyrzowice. W stanowisku tym zwróciliśmy uwagę na uciążliwości dotykające tysięcy częstochowian zamieszkujących w bezpośrednim sąsiedztwie trasy DK-1. Konsekwencją opóźnienia budowy tego odcinka wraz z autostradową obwodnicą miasta będzie konieczność dalszego znoszenia nadmiernego hałasu i zanieczyszczenia powietrza, tym bardziej, że istnieje uzasadnione ryzyko, że w przypadku braku szybkich rozwiązań ruch samochodowy obciąży poszczególne dzielnice Częstochowy. Apelowaliśmy do Ministerstwa Infrastruktury i Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o potraktowanie tej sprawy jako priorytetowej. Wyraziliśmy też nadzieję, że korzystanie z autostradowej obwodnicy Częstochowy będzie możliwe nieodpłatnie. Nasze stanowisko zostało przyjęte przez Radę, która zobowiązała Prezydenta Miasta do podjęcia działań w celu spełnienia tych postulatów, w tym pozyskania wsparcia parlamentarzystów oraz samorządów gmin ościennych i sejmiku wojewódzkiego.
Na tej samej sesji Rady Klub Wspólnoty zaproponował, aby ulicy bocznej od ul. Sikorskiego nadać nazwę ul. Generała Gustawa Orlicz-Dreszera. Generał Orlicz-Dreszer, absolwent częstochowskiego liceum im H.Sienkiewicz, był kawalerzystą, żołnierzem Legionów Polskich, członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej oraz uczestnikiem I wojny światowej i walk o niepodległość Polski w wojnie z bolszewikami. Propozycja zostanie przedstawiona właścicielowi terenu, na którym leży ulica i mamy nadzieję, że wróci pod obrady Rady Miasta.
Radni miasta Częstochowy (w tym także radni Wspólnoty) opowiedzieli się na tejże sesji Rady przeciwko lokalizacji kasyna gry w hotelu Mercure.
Adam Banaszkiewicz
Na wniosek Klubu Radnych "Wspólnoty Samorządowej", Rada Miasta w dniu 11 lutego 2010 r. przyjęła stanowisko w sprawie budowy autostady A1 na odcinku Stryków-Pyrzowice
STANOWISKO
RADY MIASTA CZĘSTOCHOWY
W SPRAWIE BUDOWY AUTOSTRADY A-1
NA ODCINKU STRYKÓW - PYRZOWICE
Rada Miasta Częstochowy z niepokojem przyjęła informacje o problemach związanych z budową autostrady A-1 na odcinku Stryków – Pyrzowice, w tym o wygaśnięciu umowy koncesyjnej.
Zwracamy uwagę na uciążliwości dotykające tysięcy częstochowian zamieszkujących w bezpośrednim sąsiedztwie trasy DK-1, dla których konsekwencją ewentualnego opóźnienia budowy przedmiotowego odcinka autostrady A-1 wraz z autostradową obwodnicą miasta, będzie wzrost hałasu i zanieczyszczenia powietrza. Istnieje uzasadnione ryzyko, że w przypadku braku alternatywnych rozwiązań komunikacyjnych, ruch tranzytowy obciąży poszczególne dzielnice Częstochowy.
Wyrażamy nadzieję, iż Ministerstwo Infrastruktury oraz Generalna Dyrekcja dróg Krajowych i Autostrad dołożą wszelkich starań, by inwestycja została zrealizowana w możliwie najkrótszym terminie, co odpowiada zarówno interesowi społeczności lokalnej Miasta Częstochowy, mieszkańców regionu jak i całego kraju. Ze względu na negatywne konsekwencje społeczne i gospodarcze, które mogą wystąpić w przypadku opóźnień w realizacji inwestycji, apelujemy o potraktowanie tej sprawy jako priorytetowej. Brak zdecydowanych, szybkich i konkretnych decyzji, w praktyce doprowadzi do komunikacyjnego paraliżu drogowego południowej części Polski.
Liczymy, że ewentualna decyzja wybudowania autostrady A-1 na odcinku pomiędzy Strykowem a Pyrzowicami przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad z środków publicznych, będzie połączona z ustanowieniem nieodpłatnego korzystania z autostradowej obwodnicy Częstochowy.
Rada Miasta Częstochowy zobowiązuje Prezydenta Miasta do podjęcia wszelkich działań zmierzających do realizacji powyższych postulatów, w tym pozyskania wsparcia Parlamentarzystów, samorządów zrzeszonych w Klubie Wójtów, Burmistrzów , Prezydentów i Starostów Ziemi Częstochowskiej oraz w Śląskim związku Gmin i Powiatów, Zarządu
i Marszałka Województwa Śląskiego oraz Sejmiku wojewódzkiego.
Podpisali
Radni Klubu Radnych "Wspólnota Samorządowa":
Konrad Głębocki, Marcin Maranda, Adam Banaszkiewicz, Dorota Janczarek, Kazimierz Świtalski, Lech Malagowski, Stanisław Gmitruk.